Verslag Opening Okker

Feestelijke opening van de tentoonstelling in een uitpuilend clubhuis

Op koninginnedag waren zo’n 120 mensen aanwezig in het clubhuis, toen Tom Okker de tentoonstelling over zijn carriere: "Tom Okker en zijn tijd" opende.
Naast vele OTC’ers waren ook journalisten van de Telegraaf en AD / Haagsche Courant afgekomen op de happening, evenals twee radiojournalisten van NOS Langs de Lijn en Radio TV West. Hun verslagen zijn te beluisteren op onze website door simpel “door te klikken”.
Het was erg leuk om te vernemen hoe veel bezoekers en genodigden allemaal hun verhaal en herinneringen hadden aan Tom Okker.
Fried Schmitz bijvoorbeeld was in 1969 in een dubbelspel tegen Okker uitgekomen op de Nationale. Ons oud-lid Evert Schneider, de vader van Florentine Molkenboer, is zelfs de laatste vaderlander, die nog van Okker won tijdens de nationale kampioenschappen.

Trudy Groenman was ook aanwezig, zij heeft in 1964 de halve finale gemengd dubbel op Wimbledon met Okker gehaald. Een foto met de huldiging voor deze prestatie door Beatrix hangt ook op de tentoonstelling. Wim Pufkus, oud top twintig speler en neef van Ruud, had ook een krantenartikel bij zich met een foto waarop hij na een verloren enkelspel Okker een hand gaf.

Coen Dekker memoreerde een competitiedubbel waarin hij met Kees Koen op slimme wijze, "alles op Steffelaar, niets op Okker spelen", probeerde te winnen. Dit werd bovendien herhaaldelijk luid en duidelijk door Dekker geventileerd, zodat Steffelaar steeds slechter ging spelen.


Na een verloren tweede set ging Okker zijn partner aanmoedigen door telkens te zeggen, dat hij niet van die hakkepoffers wenste te verliezen. Okker ging ook nog eens briljant spelen, pakte alles aan het net en de Haarlemmers wonnen verdiend.
Voormalig Nederlands kampioen Huub van Boeckel vertelde hoe hij als  ballenjongen geprobeerd had om Okker een Davis Cup wedstrijd te laten winnen door de ballen zodanig naar Nastase te gooien, dat hij hem misschien met een sliceworpje in de kroonjuwelen zou raken en tenminste Nastase uit zijn concentratie zou halen. Helaas speelde Nastase zijn beste wedstrijd van dat jaar. Toen Huub zelf Davis Cup uit in Spanje speelde met Okker als dubbelspelpartner, waren ook daar afleidende ballenjongens. Okker en Huub wonnen die wedstrijd, mede door Huub’s goede spel. Huub begreep naderhand, dat hij, net als Nastase, niet kon worden afgeleid door ballenjongens: hij was zelf ook ballenjongen geweest.
Tom Okker reageerde in zijn toespraak ad rem op beide sprekers. Coen Dekker zijn tenniscapaciteiten kon hij zich niet meer herinneren, wel wist hij dat Coen in die tijd in een prachtige Mercedes Sport reed. Tom heeft er zelf ook in mogen rijden, wat hem goed is bijgebleven.
Aan Huub vertelde hij, dat het niet uit had gemaakt hoe Huub de ballen naar Nastase had gegooid, die wedstrijd was toen toch niet te winnen. Maar Okker had Van Boeckel altijd gewaardeerd als partner om diens inzet en vechtlust.







Vervolgens opende Tom Okker de tentoonstelling officieel door zijn handtekening te zetten op de door Charles Hubert Jansen en Erik Dordregter, de “huiskunstenaars” van OTC, speciaal voor deze tentoonstelling vervaardigde schilderijen met Okker als onderwerp.
Het was een prachtige happening, die de Oranje T.C. uitvoerig in de landelijke pers deed belanden.




Okker reisde op 1 mei af naar Rome, om aldaar tijdens de finale van de Open Italiaanse Kampioenschappen het “Racquetta del Oro” in ontvangst te nemen. Dit gouden racket wordt jaarlijks uitgereikt aan een legendarische tennisspeler, die ooit Rome heeft gewonnen. Dit racket zal ook zo snel mogelijk in de tentoonstelling getoond worden.

Terug naar boven