Mijn naam is Norma de Jong.

Robert heeft mij gevraagd om namens OTC te spreken en dat doe ik graag. Geert van de Guchte – die met vakantie is – heeft ook zijn aandeel in dit verhaal. Gezamenlijk belichten wij Henny als tennisser, voorzitter én als zanger.

In 1981 kwam Henny naar OTC om het eerste team te versterken. En Henny zou Henny niet zijn, als hij niet met volledige inzet deze opdracht aanvaardde; hij speelde een grote rol bij het terugbrengen van het eerste team vanuit de overgangsklasse A naar de eerste klas. Theo Bollerman was in die periode en nog enkele jaren daarna zijn teamgenoot. Hij beschrijft Henny, de tennisser, als volgt: “Hij was een elegante, technische tennisser met voortreffelijke volleys en een gemeen wegdraaiende linkshandige service.” Met deze speelstijl kon hij in 1992 ook als clubkampioen worden bijgeschreven op de borden in het clubhuis.

Geert van de Guchte was penningmeester in 2005, toen Henny Richard Kasten opvolgde als voorzitter van OTC en dat was het moment dat hun paden kruisten. Dit vertelt Geert erover: “Wij kenden elkaar eigenlijk niet, maar kwamen er snel achter dat we niet alleen collega’s in het bestuur van OTC waren, maar ook collega’s bij ING. Het bestuur van OTC bestond naast Henny en mijzelf, uit Lucie Douwes Dekker, Maria Fetter en Mirjam Swarte. In die tijd waren terugkerende onderwerpen op de agenda; de zorgen om het ledental (wat wij ons gelukkig nu niet meer kunnen voorstellen), de staat van de banen en het park, en vooral…een nieuw clubhuis. Henny was een fijne, betrokken en consciëntieuze voorzitter. De bestuursvergaderingen werden goed voorbereid en meestal bij Henny thuis gehouden. Na de koffie, waarbij altijd iets lekkers werd geserveerd, kwam de wijn door, ook altijd vergezeld van een kaasplankje en nootjes. Samen met Karin was hij altijd gastvrij en hartelijk. Onder leiding van Henny kwam het nieuwe clubhuis er. Zonder zijn enorme hoeveelheid energie en commitment was het niet gelukt om dit te realiseren. Natuurlijk, hij kon dit niet alleen, er was ook een financiële commissie, een lustrumcommissie die een veiling organiseerde, leden die de inrichting deden (met Karin als aanvoerster). Maar Henny was de drijvende kracht. Maar wat Henny in mijn ogen vooral tot een bijzonder mens maakt, is de wijze waarop hij dienstbaar was aan OTC en kon samenwerken met anderen: Henny gaf de credits aan anderen. Hij hoefde niet in het middelpunt te staan en was bescheiden. Hij kon beter delen dan nemen. Integriteit voorop. Geen geroddel; als Henny al vond dat zaken beter moesten, dan besprak hij dat rustig zonder naar iemand te wijzen en altijd gericht op verbetering. Harmonie en gericht op de relatie. Dit zowel in het bestuur, rondom de bouw van het clubhuis maar – en ik kan het weten –, ook bij ING.

Trots…dit is een rare observatie in dit rijtje maar ik wil deze genoemd hebben omdat hij zo duidelijk bij mij is blijven hangen: Henny wat was je trots op je gezin. Op Karin en Robert. Als we het even niet over het clubhuis hadden dan kwamen zij ter sprake en spatte je trots en genegenheid eraf. In 2014 ben je benoemd tot erelid van OTC. Ik was heel blij met deze benoeming. Jij ook, maar opnieuw in bescheidenheid.

Volkomen onverwacht verliest OTC veel te vroeg iemand die altijd een enorm betrokken lid was, een goede tennisspeler maar bovenal een integer en fijn mens. Dank je wel voor alles wat je voor de club en haar leden hebt gedaan.” Ik vul deze woorden van Geert graag aan met nóg een verdienste van Henny voor de club: die van zanger. Want de leden van OTC hebben in de ruim veertig jaar dat Henny lid was, niet alleen kunnen genieten van zijn tennisspel en bestuurlijke kwaliteiten, maar ook van zijn muzikale talent. Hij is als zanger het beste te omschrijven als ‘crooner’. Zijn stem was puur natuur, met een timbre dat heel prettig in het gehoor lag. Hij raakte als vanzelf elke noot en hoefde daar geen zangles voor te volgen. Sterker nog; dat werd hem zelfs afgeraden door mensen uit de muziekindustrie. Op OTC zong Henny door de jaren heen in diverse shows en cabarets. Zo zong hij een fraaie solo in het cabaret ter gelegenheid van het 95-jarig bestaan van OTC in 1994. En vijf jaar later was hij weer van de partij in de show van de eeuw in Diligentia. Zoals hij Maria uit de Westside Story zong, met een aangepaste OTC-tekst, bezorgde menigeen kippenvel (mij ook). Ik heb mooie herinneringen aan Koffers, het benefietprogramma dat Henny en ik in 2007 brachten bij Dekker Warmond. We werden begeleid door professionele musici; Arjan Hageman, Vincent Koning en Noah Nicoll. En Robert en mijn zoon Hidde speelden ook allebei een aantal nummers mee op respectievelijk piano en drums. Dit alles ten behoeve van de bouw van het nieuwe clubhuis. En ons optreden als Sjon en Noor, het duo voor al uw feesten en partijen in de tent tussen baan 1 en 3, was er één om nooit te vergeten. Er waren heel wat mensen die, door de blonde pruik die Henny droeg, totaal niet doorhadden dat hij het was die op Cruijffiaanse wijze een lied van Julio Iglesias zong. Dat Robert doorging in de muziek was voor Henny een groot geschenk. En Robert gaf Henny nóg een heel bijzonder cadeau; voor diens 65ste verjaardag organiseerde hij een optreden voor zijn vader in de grote zaal van het Koorenhuis; een avond zingen met de Big Band, met zijn zoon achter de vleugel natuurlijk. Veel OTC-leden waren daarbij aanwezig en het werd een onvergetelijke avond; voor Henny en voor ons.

Lieve Henny, vorig jaar november konden de OTC-leden nog een keer genieten van jou als crooner, begeleid door Robert op de vleugel, tijdens de sprankelende OTC-revue in Diligentia. Theo Bollerman verwoordt het mooi in zijn in memoriam: “Ondanks dat Henny vorig jaar al broos oogde, beschouwde menigeen hun optreden als een hoogtepunt, waarbij de liefde van vader en zoon voor de club en tennissport, recht in de harten van het publiek belandde.”

Lieve Robert; OTC herbergt een schat aan herinneringen aan je vader en je moeder, je hebt er veel vrienden, oude en nieuwe, en vrienden van je ouders. OTC zal altijd een thuis voor je zijn; je vindt er een luisterend oor, een arm om je schouder als je die nodig hebt, warme betrokkenheid en veel sportieve gezelligheid. Want OTC is meer dan een tennisclub. OTC is familie.